Fotoalbum 2026
Op deze pagina staan afbeeldingen van verschillende bijeenkomsten en excursies van het jaar 2026. Klik op de omschrijving van de activiteit hieronder en je komt vanzelf bij die afbeeldingen op deze pagina. Door op een foto te klikken krijg je een grotere versie van die foto te zien. Je kunt dan ook door naar de vorige of volgende foto door op een van de pijltjes links en rechts in de foto te klikken.
De gehouden bijeenkomsten:
- Jaarvergadering op 8 januari: is uitgesteld vanwege ijzige omstandigheden
- Uitgestelde Nieuwjaars bijeenkomst op 29 januari
- Wie is je vader? Wie is je moeder? Deel 1 op 19 februari
- Bezoek aan het Museum in IJsselstein op 12 maart
- Fotografie, wat kun je met je mobiel? op 2 april
- Dagboek van Paula Bermann op 23 April
Komende bijeenkomsten
| Datum | Activiteit |
| 14 mei | Hemelvaartsdag, Gezellig samenzijn bij Ans |
| 4 juni | Koud Buffet bij Wlson |
| 25 juni | FC Utrecht Stadion |
| 16 juli | Fietsen en eten |
| 6 augustus | Wie is je vader? Wie is je moeder? Deel 2 |
| 27 augustus | Back to the Roots van Dini |
| 17 september | Schildersbedrijf Henny van der Hijden |
| 8 oktober | Rondleiding door het Fulco theater |
| 29 oktober | Rolling Diner |
| 19 november | Bezoek Rietveld Schroder huis |
| 10 december | Jaarafsluiting |
Jaarvergadering op 29 januari
Vanwege ijs en sneeuw was de eerder geplande jaarvergadering uitgesteld tot 29 januari. Op deze dag werd dat ingehaald met de vaste onderwerpen van de ALV (zie verslag) de inauguratie van de nieuwe voorzitter Hennie van der Hijden en het traditionele “rondje” waar alle aanwezigen een terugblik gaven op hun 2025 en wat ze daar het meest van is bijgebleven.
Het jaarverslag van de secretaris en het financieel jaarverslag 2025 van de penningmeester zijn ook te vinden op andere pagina’s van deze website.
Wie is je vader? Wie is je moeder? deel 1
Dit was de eerste bijeenkomst van Hennie als voorzitter. Hij vertelde dat hij het voorzitterschap op zijn eigen manier in zal gaan vullen. Hij heeft in zijn eerste weken de zieken bezocht en contact opgenomen met de mogelijk nieuwe leden. Zij, Frans van Overbeek en John van Engelen, hebben in principe wel belangstelling voor toetreding tot Pro Gein, maar houden het beiden nog in beraad tot na de zomervakantie.
De voor deze dag geplande lezing over filosofie in het dagelijks leven ging vanwege de te hoge kosten die daaraan verbonden zijn, niet door. In plaats daarvan hebben we vast een begin gemaakt met “Wie is je vader en wie is je moeder?” dat als onderwerp voor 6 augustus op de rol staat. Het is een Surinaamse gewoonte om bij de eerste kennismaking deze vraag te stellen. Het idee daarachter is dat als je weet wie de ouders zijn, je weet wie iemand is. Je ouders zijn immers je allereerste leermeesters.
Hennie deed de aftrap.
Zijn vader is geboren in 1904 in Maurik in een schippersgezin. Hennies moeder is geboren in 1912 in Wijk bij Duurstede. Haar ouders hadden een café, nu restaurant de Engel, en een boerderij. Hennies vader is begonnen als schippersleerling en op den duur kreeg hij zijn eigen schip. Op dit schip zijn zijn ouders hun huwelijksleven begonnen en zijn de eerste kinderen geboren. In de oorlog zijn Hennies ouders op de wal in Wijk bij Duurstede gaan wonen en is Hennies vader gaan werken bij de pont en de sluizen in Wijk bij Duurstede en nog later bij de sluis in IJsselstein en Vreeswijk. Hennie is als jongste van 10 kinderen opgegroeid in Vreeswijk. Hennies vader heeft tot aan zijn pensioen bij de sluizen in Vreeswijk gewerkt. Hennies moeder was een lieve vrouw die het, hoewel de oudste meisjes hielpen bij de opvoeding van de kleintjes, met haar grote gezin heel druk had. Hennies vader heeft er door hard werken altijd voor gezorgd dat zijn grote gezin niets te kort kwam. Dat harde werken heeft Hennie van huis uit mee gekregen.
Dini’s vader is geboren in 1924 in Amsterdam in een Joods gezin met 8 kinderen Zijn vader was horlogemaker. Dini’s moeder is in 1921 geboren in Delft, was katholiek en had 5 zussen. Haar vader was kruidenier. Dini’s moeder is op haar 12e jaar gaan werken als dienstmeisje. In WO II weigerde Dini’s vader als Jood naar een werkkamp te gaan en is naar familie in Brussel gevlucht. Terug in Nederland heeft hij gedurende de rest van de oorlog ondergedoken gezeten bij Beverwijk. De hele familie van Dini’s vader is uiteindelijk afgevoerd naar concentratiekamp Auschwitz en daar om het leven gekomen. Na de oorlog is Dini’s vader katholiek geworden en getrouwd met haar moeder. Hij is als fijnscheepsinstrumentenmaker naar Indonesië, toen Nederlands Indië, vertrokken. Dini is in Nederland geboren maar op jonge leeftijd met haar moeder ook naar Indonesië vertrokken waar haar zus en broer zijn geboren. Het was een gelukkige tijd. In 1957 is het gezin naar Nederland terug gekeerd waar haar vader zich in Utrecht heeft gevestigd als juwelier, horlogemaker. In 1972, na alle commotie rond de “3 van Breda” wilde hij niet langer katholiek zijn en is hij weer Joods geworden. Dini heeft van huis uit mee gekregen dat iedereen gelijk is en je daarnaar moet handelen en dat je vooral moet genieten van het leven.
Teds vader is geboren in 1917 in Utrecht en had 2 zussen. Zijn moeder is in 1924 geboren , ook in Utrecht, in een gezin met 8 kinderen. Zijn vader kon goed leren en is naar de KMA in Breda gegaan en beroepsmilitair geworden. Zijn moeder was doktersassistente. In de oorlog werkte Teds vader als officier bij de Genie. In het begin van de oorlog in mei 1940 was hij in Rotterdam om daar het Maasstation te verdedigen en maakte hij het bombardement mee. In 1942 werd hij als krijgsgevangen op transport gesteld naar Nürnberg in Duitsland. Twee maanden werd hij afgevoerd naar Stanislau in het tegenwoordige Oekraïne. Aan het eind van de oorlog is hij bevrijd door de Russen. Na hun huwelijk in 1948 zijn Teds ouders verhuisd naar Amersfoort waar zij 8 kinderen kregen. Na de oorlog heeft zijn vader carrière gemaakt in verschillende functies in het leger. Na zijn pensioen in 1974 is hij nog een paar jaar docent wegenbouw geweest. Zijn ouders waren tot het laatst toe een liefdevol stel en het was en warm en gezellig nest. Ted heeft van hen geleerd om hard te werken en als je iets moet doen doe het dan goed. Daarnaast zijn een hecht gezin en goede familiebanden belangrijk om te onderhouden.
Het was een mooie bijeenkomst.
Klik op de link om de sheets van de presentatie te bekijken,
Bezoek aan museum IJsselstein op 12 maart
We verzamelden om 12 uur in IJsselstein bij Brasserie De Kloostertuin, en niet de Kloosterhoeve zoals per abuis in de uitnodiging had gestaan. Hennie was dan ook bijna naar Harmelen afgereisd ! Na een lekkere en gezellige lunch liepen of fietsten we naar het Stadsmuseum . Daar stonden 2 dames op ons te wachten die ons door het museum leidden. Het museum is recent verbouwd en de wat oubollige inrichting heeft een compleet nieuw jasje gekregen. We begonnen in een zaal met een houten wand waarop de canon van IJsselstein was getekend vanaf de eerste bewoning van het gebied rond het jaar 300 tot heden. De bloeiperiode van IJsselstein lag in de 14 e eeuw toen de familie van Amstel heer en meester was in de Baronie van IJsselstein. Toen werd het kasteel maar ook de eerste Sint Nicolaaskerk gebouwd. Op de wandtekening zijn alle bekende plaatsen in IJsselstein te zien, zoals de Basiliek, de oude Sint Nicolaaskerk, het stadhuis en het kasteel maar ook de Hollandse IJssel en een blik op de toekomst.
De vaste opstelling van het museum wordt op een bijzonder manier gepresenteerd: aan de hand van emoties. Nostalgie, hoop, trots, vrijheid, verbondenheid en verzet. Binnen zo’n emotiegebied zijn meerdere objecten te zien: archeologische vondsten, oude werktuigen maar ook hedendaagse kunst. Zo is bij voorbeeld bij de emotie Hoop een Mariabeeldje uit de 14e eeuw te zien dat is opgegraven bij Eiteren, een oude zilveren Godslamp maar ook moderne fortune cookies van keramiek. Bij de emotie Nostalgie staan oude werktuigen die gebruikt werden bij de fruitteelt in die gebied maar ook een moderne installatie met plastic fruit. Langs de hele muur van het museum is een rand met foto’s van oude en recente plekjes in de stad te zien. Sommigen van ons hadden ook eigen herinneringen aan plaatsen en personen in IJsselstein die een mooie aanvullingen waren op het verhaal van onze gids.
Naast de vaste collectie is plaats voor wisselende tentoonstellingen van IJsselsteinse kunstenaars. Die tentoonstelling hebben we ook maar even meegepikt.
Al met al weer een erg leuke excursie !
De eerste vier foto’s in het fotoalbum hieronder zijn eerder genomen. Op 28 februari tijdens het 30-jarig lustrum feest van Probus club ’t Geyne. Toen heeft Hennie een toespraakje gehouden en een consumptiebon van € 100 overhandigd aan de voorzitter van ’t Geyne.
Fotografie, wat kun je met je mobiel? op 2 april
We kwamen bij elkaar in Het Raadhuis. Op het programma stond “Fotografie, wat is er mogelijk met je mobiele telefoon?”
Tonnie introduceerde de spreker van de dag: ons aller Ted. Zij zei dat Ted een betrokken vader en opa was, gezien ook alle foto’s die hij ons regelmatig laat zien. Hij is ook onze webmaster en onze fotograaf. Zelf loopt Tonnie regelmatig te klungelen met haar telefoon ! Heel fijn dus dat Ted ons wegwijs wil maken in het fotograferen met de telefoon.
Ted vertelde dat hij al vroeg is begonnen met het bewerken en gestructureerd opslaan van digitale foto’s. Hij heeft de mogelijkheden die er op dat gebied waren en de ontwikkelingen op de voet gevolgd. Ted hield een goed gedocumenteerde voordracht over alle mogelijkheden van fotograferen met de mobiel. Ik heb lang niet alles onthouden maar er beslist het nodige van opgestoken. Ik ben daar vast niet de enige in. Grappig was dat iedereen tijdens de presentatie verwoed met zijn telefoon in de weer was. Iets dat bij iedere andere presentatie voor desinteresse zou zijn versleten maar nu dus juist de bedoeling was ! Het leverde fraaie foto’s op. Al dan niet bewerkt met AI !
De hele PowerPoint presentatie is voor iedereen terug te zien als je klikt op de volgende tekst hier lezen en bekijken.
Het was weer een gezellige, maar zeker ook nuttige bijeenkomst
De eerste drie foto’s in het fotoalbum hieronder zijn bewerkt met ChatGPT. De gezichten van de personen op deze foto’s zijn daardoor wat vervormd. Ze worden niet meer herkend door de gezichtsherkenning als de persoon die ze zijn.
Het dagboek van Paula Bermann op 23 april
Hennie opent de vergadering en vraagt iedereen op zijn of haar eigen manier even stil te staan bij het overlijden en het afscheid van Ber (Onze eigen Ber-man). Wij zullen hem in onze club missen. Hennie vertelt verder dat het niet goed gaat met Gerard. Renée heeft Marion ’s ochtends nog gesproken en Gerard gaat nu heel hard achteruit. Ook voor hem is het einde nabij (dat kwam de volgende dag al). In de fotogalerij hieronder staan zijn afbeeldingen van zowel Ber als Gerard opgenomen.
Na de lunch zal Martin Schuurman dan eindelijk zijn uitgestelde presentatie houden over de dagboeken van de Duitse Jodin Paula Bermann die in Jutphaas ondergedoken heeft gezeten.
Ter introductie vertelt Dini dat de situatie van de Joden hier in Nederland in eerste instantie niet goed werd ingeschat. Veel uit Duitsland gevluchte Joden werden gewoon terug gestuurd. Nederland deed niets om ze te helpen. Het verzet in Nederland kwam pas heel laat goed op gang , toen mannen opgeroepen werden om in Duitsland te gaan werken. Voor de Joden kwam het verzet vaak te laat. Ook onderduiken kan als een daad verzet worden gezien.
Martin vertelt dat de aanleiding voor hem om studie te maken van het oorlogsdagboek van Paula Bermann is gelegen in de expositie Jong in de oorlog in Warschenhoeck en onze excursie naar het Joods kwartier in Amsterdam. Martin was destijds lid van de Historische kring Nieuwegein. De vondst van het dagboek van Paula Bermann is van grote waarde voor de geschiedenis van Jutphaas. Paula Bermann heeft het dagboek geschreven in een oud Duits schrift. Na de oorlog heeft haar dochter Sonja pogingen gedaan om het dagboek uitgegeven te krijgen. Pas in 2018 is het daadwerkelijk uitgegeven.
Paula Bermann is in 1895 geboren in een klein Duits plaatsje. Zij trouwde in 1918 met de Amsterdamse Jood Coenraad van Es en verhuisde naar Nederland. Het echtpaar kreeg 3 kinderen. In 1942 is zij met haar jongste dochter ondergedoken in Jutphaas, het gedeelte dat nu Hoograven in Utrecht is. Haar man en andere kinderen verbleven ergens anders. In het voorjaar van 1944 worden zij verraden, mogelijk door een nieuwe buurman, een beruchte NSB’er. Allen worden gedeporteerd naar Bergen-Belsen . Haar man stierf aan difterie en Paula pleegde zelfmoord. Alle kinderen hebben de oorlog overleefd.
In de periode 1940-44 houdt zij heel gedetailleerd een dagboek bij. Zij beschrijft daarin hoe het voelde om ondergedoken te zijn en geen enkele vrijheid meer te hebben. De overgang van het vrije Amsterdam naar het platteland van Jutphaas was groot. Zij vulde de tijd met lezen en schrijven. En uiteraard waren er de zorgen om haar familieleden. Zij heeft alleen contact met haar huisgenoten en kan alleen als het donker is naar buiten. Ze ziet uit het raam de natuur maar kan er niet bij. Zij voelt zich een dief in gevangenschap. Oorspronkelijk is Paula nog opgewekt en positief en verheugt zij zich op het bezoek van familie en haar kinderen. Later volgt een soort acceptatie en tevredenheid met de situatie. Maar naar mate de oorlog langer duurt en familie en bekenden weg vallen wordt zij pessimistisch en eenzaam.
Het dagboek is van betekenis omdat hierin direct wordt beschreven hoe het is om ondergedoken te zijn en welke ontwikkeling Paula qua gevoelens heeft doorgemaakt. Het is een directe bron. Anders dan bij voorbeeld de verhalen die overlevenden achteraf vertellen over de gebeurtenissen van destijds. Die zijn toch altijd gekleurd door de kennis van nu.
Klik hier voor de presentatie van Martin.
